#3. Geronimo!

W zasadzie, jak zastanawiałam się nad tym wcześniej, to chciałam tutaj napisać aby nie bać się powracania do starych znajomości, przełamywać granice i tak dalej..

Ale przecież to brednie. 

Lepiej nie bać się nowych znajomości.

Skoro znajomość kiedyś była, ale teraz jej nie ma - no to coś przecież musiało się stać, że jej nie ma. Zwykle to najzwyczajniej się rozsypała i rozeszła po kościach, ale mogło się coś wydarzyć też. I nie mówię tu tylko o byłych związkach, ale też oczywiście o przyjaciołach, znajomych, koleżankach sprzed lat i tak dalej. 

Ciekawie i miło jest czasem sobie pogadać z taką osobą. Jednak.. Na dłuższą metę nie jest to dobre. Zaraz wychodzi dlaczego kontakt się urwał. I radość z kontaktu pryska jak bańka, bo przypominamy sobie "a, to dlatego nie chciałam/em z nią/nim już gadać" :D 

Oczywiście nie generalizuję, bo byłoby to głupie. Każdy jest inny. Jednak mówię na przeżytych przez siebie kilku takich znajomościach, które starałam się odnowić, ale jak ten odgrzewany kotlet.. Zepsuty. Stary i spleśniały, a do tego z cebulką - tylko do wyrzucenia. 

To jest zmiana, do której doszłam dzisiaj. Koniec z odnawianiem starych znajomości. Należy zamknąć w końcu rozdziały, które do tej pory były ciągle otwarte na ostatniej stronie. Dobrze byłoby chwycić za inną książkę ;) 

WNIOSEK: Czasem nie warto faktycznie wchodzić drugi (trzeci, piąty, ósmy..) do tej samej rzeki. Czasem, jeśli znajomość się zepsuła, to nie ma co już jej naprawiać. Jak to było w kreskówce: należy wziąć i rzucić przeszłość za siebie. W końcu ona i tak już była. Najwyższa pora na coś nowego, bo każda stara znajomość - to jakieś doświadczenie, ale każda nowa - to kolejna przygoda, w którą można skoczyć jak ze skały z krzykiem GERONIMOOOO!

Pozdrawiam cieplutko w ten szaaaary dzień, którym staram się nie przejmować, czego i wszystkim życzę! 

a więc.. "GERONIMO!"